Ana içeriğe atla

SineTown

Bu Blogda Ara

Ana Sayfa
Vizyondan
Kült Filmler
Dosya
Gezi ve Sinema
Yemek ve Sinema
Soundtrack of My Life
TV
Hakkımızda

Nisan, 2012 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Tümünü göster

Kayıtlar

Gelecek Uzun Sürer

tarih: Nisan 30, 2012

+

Bağlantıyı al
Facebook
X
Pinterest
E-posta
Diğer Uygulamalar

Shame

tarih: Nisan 12, 2012

+

Bağlantıyı al
Facebook
X
Pinterest
E-posta
Diğer Uygulamalar

Hunger Games

tarih: Nisan 08, 2012

+

Bağlantıyı al
Facebook
X
Pinterest
E-posta
Diğer Uygulamalar

Weekend

tarih: Nisan 07, 2012

+

Bağlantıyı al
Facebook
X
Pinterest
E-posta
Diğer Uygulamalar

Diğer yayınlar

Bu Hafta Vizyonda Öne Çıkanlar (25.07.2026)

1 - Power Ballad (Yön: John Carney)
2 - Pinocchio: Unstrung (Yön: Rhys Frake-Waterfield)
3- Her Private Hell (Yön : Nicolas Winding Refn)

bir replik

-bir dakika sessizlik uzun olabilir ama gerçek bir sessizlik dakikası sonsuza dek sürer." Bande à part (1964)

Sine Town: İçinden filmler geçiyor.

Profili ziyaret edin

Arşivleme

Temmuz 20266
Haziran 20268
Mayıs 20269
Nisan 20263
Mart 20269
Şubat 202613
Ocak 202615
Aralık 202518
Kasım 202514
Ekim 20259

Daha fazla göster Daha az göster

Etiketler

#FilmÖnerisi
14 Şubat Film Önerileri
17 Ekim 1961
1930s
1960'lar
1970ler sineması
2. dünya savaşı
2007
2017
2023 Filmleri

Daha fazla göster Daha az göster

Popüler Yayınlar

Akortsuz Bir Piyano, Kusursuz Bir Şehir: Köln’ün Doğaçlama Ruhu

Köln’e Düsseldorf 'tan trenle vardığınızda şehir sizi oldukça net bir jestle karşılıyor. İstasyondan çıkar çıkmaz Kölner Dom bütün haşmetiyle karşınıza dikiliyor. Gotik kuleleri gökyüzünü yaracakmış gibi yükselirken, insan kendini neredeyse bir ortaçağ anlatısının içine düşmüş gibi hissediyor. İlk izlenim son derece ciddi, hatta biraz ürkütücü. Sanki devasa yapı sessizce "Dur yolcu!" diyor. Fakat birkaç dakika sonra sokaklara karışmaya başladığınızda o ilk izlenim yavaş yavaş çözülüyor. Katedralin ağır gölgesinin altında bambaşka bir şehir yaşamaya başlıyor. Kafelerden yükselen sesler, Ren kıyısındaki kalabalıklar, ellerinde Kölsch bardaklarıyla sohbet eden insanlar ve her köşe başında hissedilen o rahatlık... Köln’ün büyüsü belki de tam burada yatıyor. Şehir önce kendini aşırı ciddi biri gibi tanıtıyor, sonra tüm resmiyeti bir kenara bırakıp sizi ritmine davet ediyor. Katedral bir senfoni açılışıysa, sokaklar doğaçlama bir caz performansı gibi devam ediyor. Ren’in Akdeni...

Y Tu Mamá También (2001) ve Yolun Seçici Körlüğü

Yol ile sinema arasında eski bir akrabalık vardır. Biri asfalt üzerinde, diğeri pelikül üzerinde ilerler; ama ikisi de aynı yanılsamayı üretir. Hareket ettikçe değişeceğimiz, mesafe kat ettikçe kendimize yaklaşacağımız düşüncesini. Araba camı bir kadraja, yol ise o kadrajın içinden akan film şeridine dönüşür. Belki de bu yüzden yol filmleri sinemanın en doğal türlerinden biridir. Hareket, keşif ve özgürlük aynı ritmin içine yerleşir. Ama Y Tu Mamá También , tam da bu ritmi hedef alır. Yolun vaat ettiği dönüşümü boşa çıkarır. Julio ile Tenoch’un yolculuğu ilerledikçe ne dünya onlar için açılır ne de onlar dünyaya. Aksine, yol uzadıkça karakterler küçülür; kamera ise onların göremediği bir ülkeye bakmaya başlar. Julio ve Tenoch yola çıktıklarında bir şey arıyorlar sanıyorlar: heyecan, kaçış, beden, dostluk, belki de kendilerini. Oysa film daha ilk dakikalardan itibaren onların aslında hiçbir şeyi “aramadığını”, sadece kendi içlerinde döndüklerini hissettiriyor. Yol onların gözünde bir ge...

Fikirlerin Gölgesinde Bir Vicdan Muhasebesi: Erken Kış

Erken Kış , ilk bakışta oldukça geniş bir tematik alan açıyor: taşıyıcı annelik, savaş, göç, sınıfsal eşitsizlik ve annelik kavramının farklı yüzleri. Film, bu katmanların her birine dokunuyor; ancak asıl mesele tam da burada başlıyor: dokunmakla kurmak arasındaki fark. Anlatı, karakterlerin yaşadığı deneyimlerden çok bu deneyimlerin temsil ettiği düşünsel alanlarla ilgileniyor. Bu da dramatik yapıyı baştan belirleyen bir tercihe dönüşüyor. Hikâye, karakterlerin organik çatışmalarından çok, fikirlerin yan yana gelişi üzerinden ilerliyor. Eril Vicdanın Gölgesinde Kalan Trajedi Özellikle Lia karakteri üzerinden kurulan hat bunun en açık örneği. Lia'nın çocuğuyla bağını koparmak istemediğini biliyoruz; ancak film bu duyguyu sahneler aracılığıyla giderek sıkışan bir gerilim hattına dönüştürmek yerine bilgi düzeyinde bırakıyor. Böylece büyük bir dramatik potansiyel taşıyan çatışma, seyircinin zihninde kavranıyor ama bedeninde hissedilmiyor. Lia'nın yaşadığı acıyı anlıyoruz; fakat tr...

Bu Blogda Ara

🎬 Don't let the language barrier stop you. Simply use the translator widget to explore our deep dives into cinema. Glad to have you here!

Translate

Kötüye Kullanım Bildir

Blogger tarafından desteklenmektedir