SineTown

Past Lives , sinema salonlarından ödül mekanizmalarına kadar uzanan çizgide, seyircisine "kaçırılmış fırsatların" ve "yaşanmamış hayatların" evrensel melankolisini vaat eden bir yapım olarak karşılandı. Film, Kore kültüründeki In-Yun kavramını arkasına alarak iki çocukluk arkadaşının yirmi dört yıla yayılan ayrılığını minimalist ve olgun bir anlatımla ele alıyor. Ancak filmin pürüzsüz estetiğinin altı kazındığında ortaya çıkan şey, büyük bir aşk hikâyesinden çok, son derece hesaplı kurulmuş bir duygusal düzen oluyor. Buradaki sorunum filmin anlattığı hikâye değil. Sevdiği adamla evlenmiş bir kadının, çocukluğundan beri kendisini seven başka bir adamla yıllar sonra yeniden karşılaşmasını anlatmakta hiçbir sakınca yok. İnsan ilişkileri zaten çoğu zaman çelişkiler, yarım kalmış duygular ve ertelenmiş arzular üzerine kuruludur. Benim itirazım, filmin bu durumu dramatik olarak yeterince inşa edememesine. Past Lives , bana göre karakterlerinin yaşadığı duyguları anlamamız...