Kayıtlar

Dune: Bir Güç Patolojisi ve Mitin Esareti

Bir Laboratuvar Olarak Arrakis   Frank Herbert’in Dune evreni; güç, mit, din ve trajedinin iç içe geçtiği felsefi bir laboratuvardır. Aralık ayında izleyeceğimiz finalin ilk görüntüleri, yani o beklenen fragman ( Dune Messiah ) taze taze önümüze düşmüşken, Paul’ün bu kaçınılmaz sonunu yeniden okumak oldukça isabetli olacaktır. Paul Atreides, iktidarın meşrulaştırılması ve kutsallaştırılması sürecinde, kendi yarattığı mitin tutsak bir figürü hâline gelir. Dune Messiah (Dune Mesihi) romanında bu trajedi daha belirgindir: Paul artık yalnızca bir imparator değil, kehanet ve mitle çevrelenmiş bir figürdür ve kendi kaderini kontrol etmesi imkânsızlaşır. Paul Atreides bir kahraman değildir; o, kontrol ettiğini sandığı bir anlatının kurbanıdır. İlk kitap ve ilk iki film, Paul’ün yükselişini anlatırken; bu yeni fragmanla kapısını araladığımız son perde, bu yükselişin aslında nasıl bir çöküşün zemini olduğunu hatırlatır. Güç, Anlatının Kontrolü ve Kehanetin Hapishanesi   Paul’ün traj...

Kusursuz Kadrajın Arka Bahçesi: Kopenhag’da Druk Kafasıyla Varoluşçuluk

R.M.N - 2022

Rammstein, Feuer Frei! ve xXx: Endüstriyel Metalin Hollywood’la Buluşması

Alien Serisinde Hibrit Dehşet: İmgesel Şiddet, Simgesel Yasa ve Gerçek

Blossoms Shanghai: Renk, Arzu ve Kapital

Father Mother Sister Brother : Bir Jim Jarmusch Filmi

The Brutalist": Holokost Zırhı Giyen Ucuz Bir Propaganda

Çölün İçinde Bir Ağıt: The Proposition Üzerine