Köln’e Düsseldorf 'tan trenle vardığınızda şehir sizi oldukça net bir jestle karşılıyor. İstasyondan çıkar çıkmaz Kölner Dom bütün haşmetiyle karşınıza dikiliyor. Gotik kuleleri gökyüzünü yaracakmış gibi yükselirken, insan kendini neredeyse bir ortaçağ anlatısının içine düşmüş gibi hissediyor. İlk izlenim son derece ciddi, hatta biraz ürkütücü. Sanki devasa yapı sessizce "Dur yolcu!" diyor. Fakat birkaç dakika sonra sokaklara karışmaya başladığınızda o ilk izlenim yavaş yavaş çözülüyor. Katedralin ağır gölgesinin altında bambaşka bir şehir yaşamaya başlıyor. Kafelerden yükselen sesler, Ren kıyısındaki kalabalıklar, ellerinde Kölsch bardaklarıyla sohbet eden insanlar ve her köşe başında hissedilen o rahatlık... Köln’ün büyüsü belki de tam burada yatıyor. Şehir önce kendini aşırı ciddi biri gibi tanıtıyor, sonra tüm resmiyeti bir kenara bırakıp sizi ritmine davet ediyor. Katedral bir senfoni açılışıysa, sokaklar doğaçlama bir caz performansı gibi devam ediyor. Ren’in Akdeni...
- Bağlantıyı al
- X
- E-posta
- Diğer Uygulamalar