Ana içeriğe atla

True Detective


Sekiz bölümden oluşan ilk sezonuyla geçen yılın en iyi işlerinden bir tanesi olan “True Detective” ilk sezonu yayınlanırken bile ikinci sezonu hakkında konuşulmaya başlanmıştı. Nic Pizzolato dizinin yaratıcısı, yapımcısı ve aynı zamanda yazarı olarak karşımıza çıkıyor. Her sezonunda bambaşka bir dedektiflik hikayesi anlatan seri adeta “sekiz saatlik” bir film niteliğinde. İlk sezonu Amerikan taşrasında bulunan bir kızın cesediyle başlarken cinayetin çözümünün yanında dedektiflerin birbiri ve çevreleri ile olan ilişkilerine toplumun yapısına ve ahlaki değerlerine odaklanıyordu. Ana akım polisiyelerin aksine Coen’lerin Fargo’su ya da David Lynch’in sıradışı polisiyesi “Twin Peaks”ten izlere rastlamak mümkündü. Tabiki bu saydığımız polisiyelerin absürtlüğünün yerinde ise True Detective’te sert bir ciddiyet mevcut. Nietzschevari bir nihilistliğe meyletmiş, adeta “zerdüşt” gibi ortalıkta gezinen felsefi tiradları dilinden eksik olmayan bir karakter olan Cohle ile bir dediği bir dediğini tutmayan tam bir sistem adamı olan Hart arasında gerilimli, aynı zaman da uyumlu bir ortaklık kurulmuştu.
İkinci sezon başlamadan önce ilk sezonun iki usta oyuncusu Woody Harrelson ve Matthew McConaughey’ın muhteşem performanslarının yerini alacak oyuncuların kimler olacağı uzunca süre merak konusuydu. İkinci sezonda oyuncu kadrosundan jeneriğine kadar herşeyiyle konuşulan bir iş olarak başladı ve bitti. İkinci sezonda tıpkı ilk sezon gibi bir cesedin bulunmasıyla birlikte tam anlamıyla başlıyor. Klasik bir neo-noir’den bekleneceği üzere suç, gündelik hayatın bir parçası haline gelmiştir. Polanski’nin Chinatown’un da olduğu gibi Bürokrasinin en tepesi en alt kademesine kadar bir virüsten farksız şekilde yozlaşmıştır. Cinayeti kimin işlediğinden çok artık işin içine hangi devlet görevlisi dahil olmuş, hangi kanun adamı pisliğin içerisine batmış soruları sezon boyunca peşinizi bırakmıyor.
İkinci sezon feminist tonuyla da dikkatleri üzerine çekiyor. Bezzerides adeta pimi çekilmiş bir bomba gibi erkeklerin dünyasını yerle bir etmek için bırakılmış. Erkeklik miti diyebileceğimiz dedektiflik ve suça bulandığı bu neo-noir evren ilk sezondan bildiğimiz bir ciddiyetle Bezzerides’in yıkmaya çalıştığı bir alana dönüşüyor. Dizinin üç erkek karakteri Frank, Woodrugh ve Velcoro arasında kuracağımız analoji ile dizinin erkeklik hakkında bir şeyler söylemeye çalıştığını da söyleyebiliriz.
Erkeklik hakkında konuşmalıyız;
Frank eski parlak günleri geride kalmış bir gangster. Parlak günlerini tekrar kazanma hırsı dizinin sonuna kadar peşini bırakmıyor. Eşi ile uzun süreli birliktelikleri var fakat çocukları olmuyor.
Velcoro ise suça batmış bir polis memuru. Her türlü kirli iş içerisinde ismi dönüyor. Frank içinde çalışıyor. Karısına tecavüz eden adamı öldürdüğü iddiaları mevcut. Karısının kendisinden mi yoksa tecavüzcüsünden mi olduğuna dair şüpheleri olan bir oğlu var.
Woodrugh ise yine bir polis memuru. Motosikletiyle devriye gezerken bir kadını taciz ettiği iddiasıyla sarsılıyor. Eski asker ve cinsel kimliğini kabul etmeyen bir eşcinsel. Kız arkadaşıyla çeşitli uyarıcılarla ilişkiye girebiliyor. Ve kız arkadaşı hamile.
İşte bu üç erkek karakter bir taraftan olayları çözmeye çalışırken diğer taraftan temel erkeklik görevleri altında (baba olma, aileyi korumak, erekte olmak) ezilip duruyorlar. Hatta sonlarını bile getiriyor diyebiliriz.
Çok iyi yapılmış bir dizi olmakla birlikte her sezonunda “8” saatlik filme dönüşen yapım; farklı temaları, farklı cinayetlerle, farklı ve çok iyi oyuncularla sentezleyip her yıl merakla bekleyeceğimiz bir iş olmaya devam edecek gibi gözüküyor.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Chocolat

Erkan: Yemek filmlerini, seçtiğimiz film için uygun bulduğumuz konseptteki bir mekânda konuşmaya devam ediyoruz. Sıradaki filmimiz Lasse Hallström imzalı 2000 yapımı Chocolat… Chocolat filmi için Samet ile konuştuk. Kendinden biraz bahsedebilir misin?
Samet: Bir senesi mutfak, iki buçuk yılı satış olmak üzere lüks bir çikolata kafe zincirinde toplam üç buçuk yıl kadar çalıştım. Geçtiğimiz mayıs ayında çikolata üzerine uzmanlaşmak için istifa ettim. Önümüzdeki dönemde çikolata eğitimleri alacağım. Şimdilerde sipariş üzerine çikolata yapıyorum ve çevremdeki küçük ölçekli kafelerin çikolata menülerine yiyecek - içecek konusunda danışmanlık veriyorum.

Erkan:  Filme geçmeden önce biraz mekândan bahsetmekte fayda var sanırım. Maia Chocolates 2015 yılında kurulmuş, el yapımı çikolatalar üreten, Çengelköy ve Koşuyolu olmak üzere iki şubesi bulunan bir yer.  Filmdeki çikolatacıyla aynı ismi taşıyor. Çikolata konusunda bol çeşit sunuyorlar ve tasarım, sunum konusunda oldukça zarif bir zevkleri …

Star Wars - The Last Jedi

Star Wars - The Last Jedi ana hikaye (ilk iki üçleme) açısından düşündüğümüzde sorunları devam eden bir film. Bitmiş bir seriyi daha düşük kalibreli bi' hikayeyle sürdürmeye çalışması seriyi fazlasıyla yavan kılıyor. Yeni üçleme açısından olaya bakar isek; The Force Awakens'in dağınık görüntüsü yeni filmle toparlanmış gibi gözüküyor. Bunda yönetmen Rian Johnson'un etkisi büyük. Looper gibi karakter sahibi bir bilim kurgu ile aklımızda yer eden Johnson daha filmin başında Kylo Ren'in maskesini parçalayarak Kylo Ren'i Darth Vader gölgesinden, filmi ise orjinal serinin gölgesinden bir nebze olsun kurtararak kendi karakterlerini geliştirme yoluna gidiyor. Filme kattığı en büyük artı orjinal serinin keskin iyi kötü ayrımının The Last Jedi ile iç içe geçmiş ve flu bir görüntüde olması. 
Rian Johnson beklentileri bu denli karşılamışken Star Wars: Episode IX'un tekrar J.J Abrams'a teslim edilecek olması ise fazlasıyla üzücü...

Alien Covenant

Maternal kodlarla örülü 1979 yılında çekilen Alien kuşkusuz Bilim Kurgu sinemasının en kusursuz örneklerinden bir tanesiydi. Ridley Scott seriye yıllar sonra 2012 yılında Prometheus'la dönüş yaptı ve devamı niteliğindeki Alien - Covenant'ta yeni vizyon yüzü gördü. İlk filmin maternal dokusu yerine sömürgeleştirme fantezisi gibi paternal bir temayı kullanan bu yeni Alien filmi bununla da yetinmeyip, yine yaratılış gibi paternal temaları arka arkaya patlatarak orjinal filmin canına okuyor. Ortaya Blade Runner soslu(ki bunda varoluş sancısı çeken robotumuzun büyük etkisi var.), şimdiye kadar bilim kurgu sinema tarihi açısından en beceriksiz gemi mürettebatının olduğu ve yer yer Alien'in zekasından bile şüpheye düşeceğiniz garip bir film ortaya çıkmış. Umarım seri daha fazla deforme edilmeden durulur. Keza hayranları için Alien'ı bu şekilde görmek içler açısı bir durum.