sinetown

Çağan Irmak’ın Babam ve Oğlum filmi, ilk bakışta klasik bir baba-oğul melodramı gibi görünür. Yıllar sonra yeniden karşılaşan bir baba ile oğul; geçmişin kırgınlıkları, aile içi sessizlikler ve 12 Eylül’ün açtığı yaralar ekseninde bir araya gelir. Film, bu yönüyle Türkiye’nin yakın tarihindeki siyasal travmayı aile anlatısının merkezine yerleştirir. Fakat yapıta daha yakından bakıldığında, meselenin yalnızca iki birey arasındaki kişisel kırgınlıktan ibaret olmadığı görülür. Filmin asıl meselesi, bir kuşaktan diğerine aktarılması gereken toplumsal ve anlamsal sürekliliğin nasıl parçalandığıdır. Bu açıdan Babam ve Oğlum ; geleneksel toplumsal düzenin çözülüşünden modern politik öznenin doğuşuna, oradan da büyük anlatıların dağılmasıyla biçimlenen yeni bir özneleşme sürecine uzanan tarihsel kırılmanın hikâyesi olarak okunabilir. Buradaki “süreklilik” yalnızca toprağın, mülkün ya da soyadının devamı değildir. Aynı zamanda bir anlam dünyasının, değerler sisteminin, tarihsel hafızanın ve ge...

İnsanın Kendi Karanlığını Başka Bir İnsanda Bulması: Half Man

Richard Gadd'ı büyük ölçüde Baby Reindeer ile tanıdık. Dizi yalnızca bir takip edilme hikâyesi değildi; insanın kendi travmalarıyla, arzularıyla, utancıyla ve karanlığıyla başka bir insan üzerinden karşılaşmasının hikâyesiydi. Gadd'ın asıl ilgisinin “iyi insan” ile “kötü insan” arasındaki sınırdan çok, insanın kendisinde görmek istemediği şeyi başka bir insanda bulması olduğu daha ilk işinde ortaya çıkmıştı. Half Man ise bu fikri başka bir biçime sokuyor. Bu kez karşımızda takip eden ve takip edilen değil, neredeyse bir ömrü birlikte geçirmiş iki üvey erkek kardeş var: Ruben ve Niall. Fakat aralarındaki ilişkiyi yalnızca kardeşlik, dostluk ya da toksik bir arkadaşlık olarak okumak bana eksik geliyor. Çünkü Gadd burada çok daha eski bir sinema motifine yaslanıyor: ikiz. İkiz ama birbirinin karşıtı değil Sinemada ikizler çoğu zaman bir karakterin bölünmüş benliğini görünür hale getirmenin aracıdır. Biri diğerinin aynasıdır; bazen karşıtıdır, bazen bastırılmış tarafıdır, bazen d...

The Invite: Evliliğin İçindeki Arzunun Hayaletleri

Olivia Wilde’ın yönettiği The Invite , Cesc Gay’in 2020 tarihli İspanyol filmi Sentimental ( The People Upstairs )’dan uyarlanan, tek bir ev ve tek bir akşam yemeği etrafında giderek büyüyen bir ilişki komedisi. Hikâyenin merkezinde, yıllardır birlikte olan ve ilişkilerindeki heyecanı yavaş yavaş kaybetmeye başlayan bir çift var. Komşularının beklenmedik davetiyle başlayan gece ise kısa sürede cinselliğin, arzunun ve evlilik sınırlarının sorgulandığı tuhaf bir deneyime dönüşüyor. Fakat The Invite ’ı yalnızca “Çift eş değiştirecek mi?” ya da “Grup seks olacak mı?” merakı üzerinden okumak filmin asıl eğlencesini ıskalamak olur. Çünkü film, bütün bu cinsel gerilimin altında çok daha eski ve tanıdık bir soruyu taşıyor: Bir ilişki güven ve istikrar üzerine kurulduğunda, zamanla kendi heyecanını tüketebilir mi?

Etiketler

14 Şubat Film Önerileri
Anti-Western
Avrupa Sineması
Avustralya Sineması
Aşk Filmleri
Bağımsız Film
Bağımsız Sinema
Belgesel
Bilim Kurgu
Christmas Movies

Danimarka Sineması
Dizi Analizi
Dizi Eleştirisi
Dizi Önerileri
Dizi İncelemesi
Dram Filmleri
Dystopian
Eleştiri
En İyi Yılbaşı Filmleri
Film Analizi
Film Eleştirisi
Film Listeleri
Film Listesi
Film Müziği
Film Uyarlaması
Film Önerileri
Film İnceleme
Film İncelemesi
Fransız Sineması
Gerilim Filmleri
Gezi Notları
Gotik Korku
Gotik Sinema
Hayatta Kalma Filmleri
Holokost ve sinema
J-Horror
Japon Sineması
KahveFilmleri
Kara Film
Kara Mizah
Klasik Filmler
Komedi Filmleri
Korku Dizisi
Korku Sineması
Kurumsal Gerilim
Kült Film
Kült Filmler
Kısa Film
Kış Sineması
Lars von Trier
Mahkeme Draması
Meksika sineması
Meta Sinema
Minimalizm
Müzik ve Sinema
Müzikal
Orta Doğu Sineması
Politik Alegori
Politik Korku
Politik Sinema
Popüler Kültür
Post-Apokaliptik Sinema
Psikolojik Gerilim
Romantik Filmler
Romantik Komedi
Rumen Sineması
Rüya Sineması
Sanat Filmi
Sanat Sineması
Sinema ve Travma
Sinema ve Şehir
Sinemada Erotizm
Varoluşçu Sinema
Yılbaşı Filmleri
aksiyon sineması
animasyon
auteur sinema
aşkfilmleri
bagimsiz sinema
bağımsız korku sineması
bilimkurgu
coffeemovies
cosmic horror
cyberpunk
distopya
dizi inceleme
dram komedi
drama
dystopia
dönem filmleri
en iyi yaz filmleri
eğitim filmleri
film analizleri
film eleştiri
film eleştirileri
film incelemesi
gastronomi sineması
gerilim
gezi ve sinema
göçmenlik sineması
hafıza ve sinema
kahvefilmlerifestivali
kara mizah filmleri
korku filmleri
korku sinemasi
korkusineması
kozmik korku filmleri
liminal space korku
minimalist sinema
mitoloji ve sinema
mitolojik sinema
postapokaliptik
psikolojik korku filmleri
sinema ve politika
sinemada propaganda
soundtrackofmylife
vampirfilmleri
Çin sineması
Çizgi Roman
çöl filmleri
İlişki Filmleri
İngiliz Dizileri
İngiliz Sineması
İran Sineması
İskandinav Sineması
İstanbul
İstanbul Film Festivali
İtalyan sineması
şiir ve sinema

Daha fazla göster Daha az göster

Sine Town: İçinden filmler geçiyor.

Profili ziyaret edin

Kötüye Kullanım Bildir

🎬 Don't let the language barrier stop you. Simply use the translator widget to explore our deep dives into cinema. Glad to have you here!

Translate

Like Box

Blogger tarafından desteklenmektedir