Hollywood’un oluşturduğu ahlaki ve anlatısal klişelere büyük ölçüde sadık kalan Beowulf, Robert Zemeckis’in elinde görsel olarak keyifli bir seyirliğe dönüşür. Aslında Hollywood, belli hikâye kalıplarının dışına çıkmakta zorlanırken, bu filmde tam olarak bunu yapıyormuş gibi görünür. Ancak bu çaba yarım kalır.
Oysa Hollywood’un bugün gerçekten ihtiyacı olan şey, bu tür denemeleri sadece yüzeyde bırakmak değil; anlatı yapısını, biçimi ve teknikleri daha cesur, daha deneysel biçimlerde zorlamaktır. Beowulf, bir yandan kendi kurallarını korumaya çalışan, diğer yandan da yeni şeyler üretmek isteyen Hollywood’un içine düştüğü bu çelişkinin somut bir örneği gibi duruyor.
Yorumlar