Lust, Caution, erkek bir yönetmenin elinden çıkmış en güçlü kadın filmlerinden biri. Ang Lee, hikâyeyi erkeklerin hâkim olduğu bir dünyanın içine yerleştiriyor; öyle ki film boyunca kadın karakterler neredeyse yok denecek kadar az. Bu yüzden Wong Chia Chi'nin varlığı daha da belirginleşiyor.
Wong'un yolculuğu, vatansever bir tiyatro oyununda söylediği "Kadın olduğum için kendimden nefret ediyorum." repliğiyle başlıyor. Aslında bu cümle, filmin geri kalanının da özeti gibi. Önce sahnede bir rol oynuyor, ardından gerçek hayatta ona biçilen tüm rolleri başarıyla üstleniyor: öğrenci, oyuncu, casus, baştan çıkarıcı... Vatansever grubun hain ilan ettiği Mr. Yee'yi baştan çıkarma görevi de yine ona veriliyor ve filmin ilk yarısı giderek yükselen bir gerilimle noktalanıyor.
İkinci yarıda ise anlatının ağırlık merkezi Wong ile Mr. Yee arasındaki tutkulu ve yıkıcı ilişkiye kayıyor. Bu ilişkinin neredeyse tamamı yatak odasında yaşanıyor; onları sosyal hayatın içinde birlikte pek görmüyoruz. Aralarındaki bağ, fiziksel yakınlık üzerinden kuruluyor ve derinleşiyor. Ancak bu yakınlık yalnızca cinselliği değil, Wong'un kendi iradesini keşfetmesini de sağlıyor. Hayatı boyunca başkalarının yazdığı rolleri oynayan Wong, ilk kez kendi kararını veriyor ve bu karar onu kaçınılmaz trajik sona götürüyor.
Filmi izlerken bir noktada cinselliğin dozunun gereğinden fazla olduğunu düşünmüştüm. Fakat finale ulaşıldığında bu sahnelerin yalnızca kışkırtıcı olmak için var olmadığını, karakterlerin psikolojik dönüşümünü ve güç ilişkilerini görünür kılan anlatının temel parçalarından biri olduğunu fark ediyorsunuz. Bu nedenle film hakkında hüküm vermeden önce sonunu görmekte fayda var.
Yorumlar