Filmin odağında, soylu ve varlıklı bir aileden gelen Hideko ile onun hizmetçisi olarak malikâneye giren Sook-hee vardır. Ancak Sook-hee’nin gelişi masum değildir: Asıl amacı, kendini “kont” olarak tanıtan bir dolandırıcının planına ortak olup Hideko’yu kandırarak onunla evlenmesini sağlamak ve serveti ele geçirmektir. Bu basit gibi görünen dolandırıcılık planı, kısa sürede çok daha karmaşık bir güç ve arzu oyununa dönüşür.
Üç farklı bakış açısıyla üç bölüm halinde ilerleyen anlatı, Hizmetçi’ni yapısal olarak da son derece girift bir filme dönüştürür. Kimin kime yalan söylediği, kimin kimin oyununu bozduğu uzun süre belirsizliğini korur ve film, son epizoda kadar izleyiciyi sürekli olarak pozisyon değiştirmeye zorlar.
Park Chan-wook’un asıl başarısı ise bu entrika yapısını yalnızca dramatik bir araç olarak kullanmakla kalmayıp, iki kadının ataerkil kodlara karşı geliştirdiği aşkı politik bir zemine oturtmasında yatar. Film, efendi–köle, burjuva–proleter ve sömürgeci–sömürgeleştirilen arasındaki ilişkileri aynı anda görünür kılarak, aşk hikâyesini sınıfsal, cinsel ve sömürgeci tahakküm biçimlerinin eleştirisine dönüştürür. Bu yönüyle Hizmetçi, yalnızca erotik ve gerilim yüklü bir anlatı değil, aynı zamanda güçlü bir feminist ve yer yer anarşist ton taşıyan politik bir sinema örneği olarak öne çıkar.
Yorumlar