Cinayet sekanslarını en ince ayrıntısına kadar hesaplayan, bunu da seyircinin gözüne sokmaktan çekinmeyen bir yönetmen varsa o da Dario Argento’dur. İma etmeyi değil, göstermeyi sever; Avrupa korku sinemasının da bu yüzden en ayırt edici figürlerinden biridir.
Phenomena’yı yeni izledim. (Altyazı sıkıntıları, kopyaya ulaşma meseleleri malum.) Çok vurulmadım ama az da sevmedim. İsviçre’de yatılı bir okula gelen, böceklerle telepatik bir bağ kurabilen bir kızın hikâyesini anlatıyor film. Argento’nun alışık olduğumuz şekilde cinayetleri büyük bir titizlikle kurguladığını görüyoruz; buna karşılık oyuncu yönetimi yine problemli. Filmde Jennifer Connelly gibi güçlü bir oyuncu varken bile bu zaafın sürmesi, artık Argento’nun bunu bilinçli olarak yaptığı hissini uyandırıyor bende. Sanki filmin B-film sınırında kalmasını özellikle istiyor.
Müzik kullanımı ise her zamanki gibi çok iyi. Bu kez Iron Maiden’ın devreye girmesi filme ayrı bir enerji katıyor. Özetle Phenomena, ne Argento’nun zirvesi ne de hayal kırıklığı: klasik bir “orta karar” Argento filmi. Zamanınız varsa ve film elinizin altındaysa, beklentiyi çok yükseltmeden izleyin derim. En azından eğlenmeniz garanti.
Bunu Seven Şunu da Sevebilir: Suspiria 1977(Director: Dario Argento)
Yorumlar