Jane Campion, sinema kariyeri boyunca yarattığı güçlü kadın portrelerine yeni filmiyle Fanny Brawne'u da ekliyor. Her ne kadar Bright Star, şair John Keats'in yaşamının son dönemlerini anlatıyor gibi görünse de, filmin gerçek merkezinde Fanny yer alıyor.
Campion, Fanny ile John Keats arasındaki lirik aşkı öylesine incelikli bir görsel dille besliyor ki, karakterlerin ruh hâllerini uzun diyaloglarla açıklama ihtiyacı duymuyor. Bakışlar, sessizlikler ve doğanın ritmi, çoğu zaman sözcüklerin yerini alıyor.
Fanny'nin kumaşlara ve dikişe hayat veren elleriyle, Keats'in şiirlerine hayat veren kalemi arasında zarif bir paralellik kuruluyor. Biri iğneyle, diğeri sözcüklerle güzellik üretiyor. Jane Campion da kamerasıyla bu iki yaratım biçimini sinemaya dönüştürüyor.
Bu yüzden Bright Star, yalnızca büyük bir şairin son aşkını anlatan biyografik bir film değil; aşkın, sanatın ve yaratıcılığın aynı kaynaktan beslendiğini hatırlatan zarif bir film. Fanny'nin elleri, Keats'in dizeleri ve Campion'ın kamerası birleştiğinde ortaya, sanatın hayatın tam içinde filizlendiğini gösteren etkileyici bir anlatı çıkıyor.
Yorumlar