Chloe


Büyük Hata (Chloe), Atom Egoyan'ın ilişkiler, arzu ve kimlik üzerine kurduğu sinemasının devamı niteliğinde bir çalışma. Yönetmen, gerek anlatım biçimi gerekse yarattığı gerilim atmosferiyle yine güçlü bir psikolojik drama ortaya koyuyor.

Filme adını veren Chloe, bir eskorttur. Camlarla ve aynalarla çevrili dünyasında yaşayan Catherine ise, eşi David'in kendisini aldattığından şüphelenerek onun sadakatini sınamak için Chloe'yu kiralar. Ancak Chloe kısa süre içinde yalnızca bir aracı olmaktan çıkar; Catherine ile David arasındaki iletişimsizliğin, bastırılmış arzuların ve eksik kalan yakınlığın taşıyıcısına dönüşür. Çiftin birbirinden uzaklaşan bedenleri ve duyguları arasında kurulan köprüyü Chloe oluşturur.

Filmin başında işinde iyi olduğunu söyleyen Chloe, aslında Catherine'in kendi hayatına bakmasını sağlayan bir aynaya dönüşür. Kontrol tutkusu ve bastırdığı arzuları ile yüzleşmek zorunda kalan Catherine için Chloe, yalnızca kocasının sadakatini ölçmek için kullandığı bir araç değil; aynı zamanda kendi iç dünyasını keşfetmesini sağlayan bir terapi hâline gelir.

Egoyan, burjuva aile yapısının kusursuz görünen yüzünün altında saklanan çatlakları ortaya çıkarırken, güven, arzu ve sadakat kavramlarını da sorguluyor. Temelleri sarsılan bu ilişkinin üzerine yeni bir kat çıkmaya çalışılırken, filmin başında kendi işindeki profesyonelliğiyle öne çıkan Chloe, zarif ama trajik bir figür olarak hikâyeden çekiliyor.

Julianne Moore için ise ayrı bir parantez açmak gerekiyor. Yaş aldıkça oyunculuğundaki derinliği artıran Moore, Catherine karakterindeki kırılganlık, kontrol arzusu ve bastırılmış tutkuları büyük bir incelikle yansıtıyor. Hem fiziksel karizması hem de oyunculuk gücüyle çağdaş sinemanın en özel kadın oyuncularından biri olduğunu bir kez daha gösteriyor.

Yorumlar