2005 yapımı bu film, çekim teknikleri ve bağımlılık temasına yaklaşımıyla Requiem for a Dream ve Trainspotting gibi kültleşmiş yapımları hatırlatıyor. Ancak bu filmlerin izinden giderken bağımlılığı yalnızca uyuşturucu kullanımının yarattığı fiziksel bir çöküş olarak değil, karakterlerin hayatlarındaki boşluklardan, yalnızlıktan ve gerçeklikten kaçma arzusundan beslenen daha derin bir sorun olarak ele alıyor.
Hızlı kurgu, stilize kamera kullanımı ve karakterlerin giderek daralan dünyası, bağımlılık sinemasının alışıldık görsel kodlarını taşıyor. Fakat Requiem for a Dream'in trajik yoğunluğuna veya Trainspotting'in kültürel enerjisine ulaşamıyor. Yine de güçlü atmosferi, oyunculukları ve karanlık anlatımıyla kendi sınırları içinde etkili bir yapım olarak öne çıkıyor. Film, bağımlılığın yalnızca bir maddeye değil; bazen bir hayale, bir geçmişe ya da imkânsız bir kurtuluş düşüncesine de duyulabileceğini gösteriyor.
Yorumlar