Uzaylı paranoyasının yükseldiği bir dönemde Independence Day, küresel felaket korkularının gündemde olduğu bir dönemde ise The Day After Tomorrow gibi filmleriyle tanınan Roland Emmerich'in 2012'si, Maya takvimine dayandırılan dünyanın sonu kehanetini merkezine alıyor.
Emmerich, her zamanki gibi büyük ölçekli yıkım sahneleri ve görsel efektleriyle seyirciye etkileyici anlar yaşatmayı başarıyor. Ancak bu görsel ihtişam, filmin bütününe yayılan güçlü bir anlatıya dönüşemiyor. Uzun süresi, klişe karakterleri ve özellikle baba-oğul ilişkisi üzerinden kurulan aşırı duygusal sekansları, filmin temposunu zaman zaman sekteye uğratıyor. Sonuç olarak 2012, felaket sinemasının görsel olanaklarını sonuna kadar kullanan; ancak bu gösterişli kabuğun altında derinlikli bir hikâye kurmakta zorlanan, klişelerin ötesine geçemeyen bir yapım olarak kalıyor.
Yorumlar