Bilimkurgu ve fantastik sinemanın verimli olmadığı bir dönemde gösterime giren Outlander, afişindeki "Yüzüklerin Efendisinin yapımcısından" ibaresiyle beklentiyi doğal olarak yükseltiyor. Türü seven bir izleyici için bu bile filme şans vermek adına yeterli bir sebep hâline geliyor.
Ne var ki film, sahip olduğu ilgi çekici çıkış fikrini geliştirmekte zorlanıyor. Bilimkurgu ile Viking mitolojisini bir araya getirme fikri kâğıt üzerinde oldukça cazip görünse de, anlatı ilerledikçe tanıdık karakter kalıpları ve tahmin edilebilir olay örgüsü ağır basıyor. Film, özgün bir dünya kurmak yerine türün alışıldık klişelerine yaslanmayı tercih ediyor.
Görsel efektler ise yapımın güçlü tarafını oluşturuyor. Özellikle yaratık tasarımı ve aksiyon sahneleri teknik açıdan tatmin edici olsa da, sağlam bir senaryo ve güçlü karakterlerle desteklenmeyince bu görsel başarı tek başına filmi yukarı taşımaya yetmiyor.
Outlander, ilginç bir fikri olan ancak bunu klişelerin gölgesinden kurtaramayan, teknik açıdan yeterli fakat anlatı bakımından beklentilerin altında kalan ortalama bir bilimkurgu-fantastik macera olarak akılda kalıyor.
Yorumlar